چون رود، امیدوارم، بی تابم و بی قرارم

دیروز اگر سوخت ای دوست، غم، برگ و بار من و تو

امروز میآید از باغ، بوی بهار من و تو

آن جا در آن برزخ سرد در کوچههای غم و درد

غیر از شب آیا چه میدید چشمان تار من و تو؟

دیروز در غربت باغ من بودم و یک چمن داغ

امروز خورشید در دشت آیینهدار من و تو

غرق غباریم و غربت، با من بیا سمت باران

صد جویبار است اینجا در انتظار من و تو

این فصل فصل من و توست، فصل شکوفایی ما

برخیز با گل بخوانیم اینک بهار من و تو

با این نسیم سحرخیز، برخیز اگر جان سپردیم

در باغ میماند ای دوست گل یادگار من و تو

چون رود، امیدوارم، بیتابم و بیقرارم

من میروم سوی دریا جای قرار من و تو