بلند بگو الهی شکر!
درباره سایت
آخرین مطالب
- چه کسی ظالمتر از فردی است که اگر حرف درستی شنید، تکذیب کند؟
- فقر نوشتن یادگاری بر دیواری چند هزار ساله است!
- تحلیل هم اگر می کنی، درست تحلیل کن!
- داستان شاغلام و فالوده هایش
- استاد عبدالمجید ارفعی و منشور کوروش
- گفت و گو در نهارخوری دانشکده
- عبور از یکی از حساس ترین گردنه های تاریخ کشورمان، به هشیاری همه ما نیاز دارد
- مسابقات ریاضی چین و قهرمانی ایران
- در باره ی بوف کور هدایت
- این کتاب ها را خوانده اید؟
امکانات وب
پیـــرم و گـاهـی دلــم یــاد جوانــی می کنـد
بلبـل شوقـم هـوای نـغمـه خوانــی می کنـد
همتـم تا مـی رود ساز غـزل گیـرد بـه دسـت
طـاقتـم اظهــار عــجز و نـاتــوانــــی می کنــد
چشمه سار طبع من دیگر نمی جوشـد ولـی
جویبــار اشـکــم آهـنـگ روانـــــی می کنــــد
مـا بـه داغ عشقبـازی هـا نشستـیـم و هنـوز
چشم پروین همچنان چشمک پرانی می کند
گر زمـیــن دود هــــوا گردد هـمــانــا آسمـــان
بـا همیــن نـخوت که دارد آسمــانی می کنـد
سالهـا شد رفتـه دمسازم ز دسـت امـا هنـوز
در درونـم زنــده هسـت و زنـدگانــی می کنـد
بی ثمــر هر سالــه در فـکـر بهــارانــــم ولــی
چون بهــاران می رسد با من خزانـی می کند
طفل بــودم دزدکــی پیــر و عـلیـلـم ساختـنـد
هر چه گردون می کنـد با ما، نهانـی می کند
می رسـد قـرنــی به پـایـان و سپهـر بـایـگـان
دفتــــر دوران مــا هــم بـایــگـانــی مـی کنــد
شهریــارا! گـو دل مـــا مهــربـانــان مشـکنـیـد
ور نه قـاضـی در قـضـا نامهــربانــی می کنــد
برچسبها: محمد حسین بهجت, شهریار, میرحسین موسوی
+ نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 14:11 توسط بهمن طالبی |
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور